Wat begon als een gezellig dagje skiën in Flagstaff met onze Belgische vrienden Liesbet en Jeroen, eindigde voor Claudia met een plastic **** -zakje in de auto naar huis :-(
Op Roelands vrije zaterdag ging om 5u 's morgens de wekker. Het was Martin Luther Kings Holiday en vele Amerikanen hadden maandag vrij. Mogelijk zouden veel mensen het leuke idee hebben om een weekendje op de latten te gaan staan...
Een rit van 2,5 uur noord bracht ons op de Snowbowl, een skigebiedje klein maar fijn, in de 3700 meter hoge San Francisco Peaks.
De uitzichten vanop de pistes waren adembenemend mooi! De pistes steil en glad ondervonden we aan de lijve zonder skis aan onze voeten...
Even was het wennen aan de stoeltjesliften zonder veiligheidsbeugel, gelukkig kampen wij niet echt met hoogtevrees...Hoewel, wanneer Claudia dreigde flauw te vallen op de skilift en alles ineens zwart draaide, sloeg de paniek toch even toe! Gelukkig zaten we toen net op die ene lift mét veiligheidsbeugel, oef!
Even plots als de hoofdpijn en misselijkheid de kop opstak, was ze na een lange nachtrust gelukkig weer verdwenen. Hoogteziekte?!
Op dit moment verwacht men in Flagstaff bijna 2 meter sneeuw. De wegen werden preventief afgesloten en verschillende scholen sloten tijdelijk de deuren. Tja, het leven in de "woestijn"...
Ook in Phoenix valt deze dagen het water met bakken uit de hemel! Wij kunnen hier weer ons Belgisch hartje (en paraplu) ophalen. Onze Amerikaanse medemens is dit geplens duidelijk minder gewoon. Het verkeer op de snelwegen verloopt hier prompt een heel pak trager en het "wintergevoel" steekt dan toch de kop op: genieten van een warme choco met de verwarming op volle toeren...
En van autorijden gesproken, "wegpiraat" (ahum) Roeland werd zondag van de weg gehaald: door een rood licht gereden, meneer?
De cultuurverschillen zorgden bijna voor een onaangename ervaring. Een greep uit de conversatie:
Police officer: "What colour was the traffic light, sir?"
Roeland: "Orange"
Police officer: "We don't have orange, sir. It's red or yellow!"
Oeps, dacht die even dat Roeland met zijn voeten aan het rammelen was?! Na tussenkomst van een tweede politievoertuig (?) en de check dat Roeland een vlekkeloos parcours als chauffeur had, mochten we gelukkig beschikken zonder boete!
En voor alle duidelijkheid: het was oranje, 't is te zeggen: "geel", maar we hadden misschien beter gestopt...
Ondertussen heeft ook Claudia de handen meer dan vol: "How do you do?", "Como te llamas?"...
Afgelopen week begonnen (eindelijk) de taallessen. In de Engelse conversatieklas worden hevige en leuke discussies gevoerd met (toevallig) een advocate uit Honduras.
En in de Spaanse les mocht Claudia al kennis maken met de "grote" taalkennis van een Amerikaanse studiegenoot: "Since quatre years I live in Phoenix. You heard it, I speak French very well!" :-)
Waarom denkt iedereen trouwens dat een Belg per definitie Frans spreekt???
Verder zijn we volop onze trip naar België en tussenstop in Chicago aan het plannen.
Belgium, here we come... See you soon!!!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten