5 staten in 6 dagen!

Op 5 november vertrokken we voor een 6-daagse trip. De verjaardag van Claudia werd eerst gepast gevierd in Las Vegas en daarna ging het richting natuur... Een trip van ruim 2.550 km waarbij we 5 staten passeerden.

• Las Vegas (Nevada)

Het enige "luxe'-hotel tijdens ons trip was geboekt op de strip, in New York New York! Het hotel/casino ziet eruit als de skyline van Manhattan en is voorzien van het Vrijheidsbeeld. Rond en door het hotel raast een achtbaan... Zelfs het interieur ademt New York City uit, met voetgangersbruggen, gietijzeren lantaarnen, de bars enz.


Bij de check-in werden we prompt gevraagd onze visa-kaart te deponeren. "Hhmm, waarvoor?" vroegen deze 2 onwetende backpackers. We moesten het doen met het mysterieuze antwoord: "The sky is the limit, sir." Tja...

We hielden onze visa-kaart veilig op zak en waren klaar om een stapje in de wereld te zetten.

We sprongen in onze limousine (lees: de bus van de openbaarvervoersmaatschappij) en lieten ons over de strip naar de Wynn voeren, benieuwd naar "Le Rêve" van Cirque du Soleil. Het was een spectaculaire show in, rond en boven het water! Met prachtige decors en kostuums.



Na de show werden we getrakteerd op in totaal 30 "gokdollars". Enthousiast maar absoluut onwetend begaven we ons naar de slotmachines. Hoe werkt zo'n ding? Moet je echt alleen maar op die knopjes duwen?

Hoewel Claudia vrij snel erin geslaagd was 20 dollar te verdienen, hield ze het al gauw voor bekeken, hier was echt niks aan... Roeland daarentegen?! Uiteindelijk kon Claudia Roeland dan toch overtuigen de strip verder te verkennen... Natuurlijk eerst langs de kassa passeren en onze 25 dollars winst ophalen :-)

Eenmaal terug op de strip waren we net te laat voor de indrukwekkende fonteinen van Bellagio, maar pikten we wel de musical van de sirenes van Treasure Island mee. Niet te vergelijken natuurlijk met het spektakel van Cirque du Soleil eerder op de avond maar we genoten van onze TI-margarita!

De volgende morgen waren we klaar voor een dagje shoppen. In Las Vegas Outlet Premium werden we "family member" van Columbia Sportswear. De nodige voorraad van fleecejasjes en wandelschoenen werd ingeslaan zodat we klaar waren om te beginnen aan onze tocht door de Nationale Parken.

En de fleecejasjes bleken geen overbodige luxe. In Utah en Colorada werd vaak geflirt met het vriespunt. Maar de zon laat ons hier gelukkig nooit in de steek :-)

• Arches National Park (Utah)

Arches National Park is beroemd voor zijn grootst aantal natuurlijke bogen. De afmetingen zijn immens.

Landscape arch is maar liefst 90m lang zijn en hiermee de langste ter wereld.

Het rotsachtig landschap maakt het een plezier om in te hiken.

In “Devils garden” begonnen we aan een tocht van 11,6 km. Onderweg zouden we onder andere zo’n 7 km moeten doen over een “primitieve” trail naar Double O Arch. De tocht stond beschreven als moeilijk, met beklimmingen over rotsen, doorsteken onder de overhangende rotsen... Maar deze uitdaging zagen wij wel zitten!
Vol goede moed, en met water en fototoestel in de aanslag, gingen we van start.


De te volgen tocht zou aangeduid zijn met hoopjes stenen. Maar wisten wij veel dat je gemiddeld elke 5 passen een hoopje zou tegenkomen…

Na een kleine klim op de rotsen begonnen we af te dalen in de canyon. Jaja, wij zagen voetstappen, hier waren nog wandelaars geweest, we zaten op het goede spoor… Tiens, zou dat normaal zijn dat we geen hoopjes stenen meer tegenkomen? Hadden we niet allang Navajo Arch moeten gepasseerd zijn? Dat hadden we toch niet kunnen missen? Oef, in de verte een klein hoopje stenen, we zitten dus toch juist…

Tot… we op de rand van een ravijn stonden en geen kant meer uitkonden. Welke flauwe plezante had daar een hoopje stenen gelegd?!
Het besef kwam dat we volledig de mist waren ingegaan, dat we niet meer wisten waar we waren, dat we geen gsm op zak hadden, geen licht of vuur als de avond rond 17u zou vallen. De spanning steeg…
Overal zagen we voetstappen, en in alle richtingen, of waren het sporen van een hert?
Even het hoofd koel houden…
Roeland kreeg het lumineuze idee om hoger in de canyon te lopen zodat we terug wat meer overzicht hadden op de streek.

Oef, na een tijdje kregen we in de verte mensen in de gaten, het tempo werd verhoogd en we snelden terug naar de ‘bewoonde wereld’. De vrouw die we aanklampten moet de "angst" in onze ogen gezien hebben, en stelde ons gerust, gewoon de hopen stenen volgen die om de 5 passen staan en het komt allemaal in orde, toch niet zo moeilijk, wel?!

We werden door andere bezoekers uitgedaagd ook over de Double O Arch te lopen, maar dit lieten we liever aan ons voorbij gaan deze keer. Wij hadden ondertussen onze portie avontuur in Arches wel gehad.


Roeland slaagde er wel in om in de eerste ‘O Arch’ te klauteren, maar moest toch vaststellen dat naar boven klimmen gemakkelijker is dan terug veilig beneden geraken :-)


Uiteindelijk brachten we onze hike door Arches dan toch tot een goed einde. We zetten onze trip verder naar het nabijgelegen Moab dat een mountainbikeparadijs bleek te zijn. Misschien iets voor een volgende keer?

• Canyonlands National Park (Utah)

Door de Colorado en Green River werden miljoenen jaren geleden diep in de rotsen kronkelende paden uitgesleten waardoor een labyrint van kloven is ontstaan.

Canyonlands is een zeer groot en uitgestrekt park.

Het rijden werd na een korte hike naar het Grand View Overlook Point beloond met een fantastisch uitzicht.

Tegen zonsondergang slaagden we erin de andere kant van het park te bereiken: The Needles, genoemd naar de honderden uitstekende rotsen of naalden.

Na een blitsbezoek aan het zuidelijk deel van het park ging de tocht verder richting Cortez en kruisten we de staatsgrenzen tussen Utah en Colorado. Onderweg werden we herhaaldelijk gewaarschuwd voor overstekend vee/wild. Het wegdek bleek even later dan ook een echt slagveld vol plassen (opgedroogd) bloed :-( Met 2 paar ogen onophoudelijk op de weg gericht zijn we er in geslaagd de koeien rustig hun oversteek te laten maken en op tijd te stoppen voor de jeep voor ons die alles dicht gooide, voor jawel, 2 overstekende herten...

Een lekkere margarita bij Tequila's deed ons al dat dierenleed weer even vergeten en zorgde voor een goeie nachtrust ;-)

• Mesa Verde National Park (Colorado)

Op maandag hield onze jeep halt in Mesa Verde National Park, de vroegere woonplaats van het Ancestral Puebloan volk. In de kloven zijn heel wat ruïnes bewaard gebleven. Onvoorstelbaar dat men vroeger zo hoog in de bergen ging wonen.

De trails in het park waren relatief eenvoudig, oef! Maar een flyer bij aankomst trok wel onze aandacht: "Be Bear Savy", tips om schade aan jezelf of aan een beer te voorkomen. Zelfs de vuilbakken in het park waren "bearproof"...

De ranger in het park gaf Roeland nog een "goeie tip" mee. Moest je een beer of mountainlion tegenkomen, je kan niet harder lopen dan deze beesten, maar wel dan je vrouw...
Hahaha, dacht Claudia, en ze hield haar ogen open en gaf de snickers aan Roeland :-)

Geluk bij een ongeluk, het park was reeds herhaalde malen getroffen door ernstige bosbranden waardoor grote stukken natuur volledig verwoest waren en "gevaarlijke dieren" zich dus moeilijk konden schuilhouden.


• Four corners National Monument (New Mexico)




Vanuit Mesa Verde keerden we stilaan terug richting Phoenix. Deze trip leidde ons via New Mexico en langs de enige plek in de VS waar 4 staten samenkomen.



We cruisten een stukje over de historische Route 66 en maakten een laatste tussenstop in Gallup waar we in de voetsporen van Ronald Reagan traden en overnacht hebben in El Rancho hotel/motel.

• Petrified Forest National Park (Arizona)

Het laatste national park van onze rondreis bevond zich terug in Arizona, een heel apart park, vol met versteende boomstammen.

Miljoenen jaren geleden werden door de rivieren duizenden bomen stroomafwaarts gevoerd naar het moeras dat er toen lag. Door de mineralen in het grondwater werden de bomen versteend en kregen ze allerlei mooie kleuren.


Na een bezoek aan "Old Faithful", de langste versteende boomstam, keerden we moe maar voldaan terug naar ons huisje in Phoenix, dromend van en lezend over onze volgende trip die waarschijnlijk zal beginnen op 26 november...